آقا

یکی بود یکی نبود

مهربان مهر جو دختر جوانی شاغل در یک دانشکده مهم در یک دانشگاه مهم بود........

و با زنی به نام نیناز موسویان در یک اتاق همکار بودند...............هر دو مهندس کامپیوتر یعنی کارشناس کامپیوتر بودند......................................................

نیناز موسویان زنی ازدواج کرده و نه ده سال از مهربان بزرگ تر بود..........................................

این زن تقریبا از حالت معمول چاق تر بود........................یعنی زنی درشت اندام و هیکلی به حساب می آمد........................................

مهربان دختری کاملا زیبا و خوش اندام و امروزی بود........................و بسیار باکلاس و مودب.......

همیشه برای آن زن احترام می گذاشت....................

مهربان می دید گاها همکارای دیگر نیناز موسویان را به خاطر ظاهرش دست می انداختند........................

اما مهربان که همکار نزدیکش بود ...تا به حال به او هیچ بی احترامی نکرده بود.........................

اما نیناز زنی متمول بود.................میرداماد تهران زندگی میکرد ..................و شوهر بسیار خوبی داشت.................

همه تعجب می کردند این زن چه طور همسری به اون کمالات پیدا کرده...........................

همسرش آقای سلطانی مهندس برق و متمول بود..............لاغر اندام و کاملا بلند قد بود.......................

.................................................................

....................................................................................

اما نیناز موسویان چشم دیدن مهربان رو نداشت..............................................

مهربان از خانواده ی مهم و محترمی بود...................................

همیشه مودبانه کوتاه می آمد و می خندید.................................پیش خودش می گفت: زن بیچاره دوتا بچه داره......................کارمند هم هست.................................

فشار زندگی روش زیاده.......................................حسودیه راحتی منو می کنه..............................

گذشت ..............................................

گذشت........................................................

گذشت......................................................

نیناز موسویان کربلا رفت..............................................

.....................

اومد............................پس از این که حرف باز شد...........................................

می گفت:.....................................

اونجا اصلا یه دختر خانمی به زیبایی و ظرافت شما پیدا نمیشه که مهندس کامپیوتر باشه و شاغل هم باشه.............................

..............................................

گذشت...................................................................................از فردای روزی که از کربلا اومد................

وقتی مهربان رو صدا می کرد..................... می گفت: آقا جون.......................

آقا جون کیف سی دی ات رو بده

آقا جون برقو خاموش نکن ..........................................

بعد شد آقا

آقا ........................

آقا بریم ناهار

آقا خوش بگذره

آفا محمدی کارت داشت

آقا و همین طور بی شرمانه ..................................................

یعنی اصلا از اسم و خطاب رایج در اداره استفاده نمی کرد.......................

مد شد تو اداره همه زنای اداره می گفتند..................آقا جون...................و آقا...............

تلفن می زدند...................................

پشت تلفن می گفتند آقای پاشایی..................................................................

مهربان با یک طغیان دسته جمعی همکاراش روبه رو شده بود...........................

مهربان که دختری ظریف و حساس بود...........بسیار تحت فشار بود..............................................

و.....................................................................................................................................................................................................و بالاخره دچار دعوای بسیار بزرگی شدند.............................................................

اون زن مثل یه جاندار وحشی شده بود...................................................

بالاخره..........................آقای دکتر یزدان پناه که مردی بسیار محترم و با اندیشه ایی بود...................................و رییس دانشکده هم بود...................................اتاق مهربان را عوض کرد..........................................

و مهربان از آن زن دور شد.........................................................................

مهربان وقتی نوجوان بود ذوق و قریحه شعر داشت...........................................

از وقتی دانشگاه رفت و کارمند شد ............................نمی تونست شعر بگوید..........................................

تا بعد از دعوا با نیناز موسویان و جدا شدن اتاقش .....................احساس سبکباری می کرد......................

مثل اینکه ذوق و قریحه شعر گفتنش یه جای امنی پیدا کرده باشد.......................

دوباره توانست شهر بگوید و متن بنویسد......................................................